Er was geen betere tijd om in India aan te komen dan deze, want we vallen met ons neus in Diwali, het lichtjesfeest.
Diwali is het feest van de overwinning van het slechte, en de intrede van alles wat goed is, dat gesymboliseerd wordt door licht. Diwali betekent letterlijk zoiets als 'een rij van lichtjes'. In de meeste gevallen zijn dat kleine oliebrandertjes van rood steen, zogenaamde ' diya's'. Lot heeft er tijdens Hindi-les een gekregen om mee naar huis te nemen, en dus brandde hij vanavond in een rij van nog meer kaarsjes op de rand van ons balkon. Natuurlijk waren andere huizen in ons complex nog veel uitbundiger verlicht dan het onze. Met al die lichtjes en versieringen ziet het er super gezellig uit. Voor veel mensen, en zeker ook voor onze kinderen was een aspect van dit feest nog belangrijker: vuurwerk!
Al enkele dagen knalt het hier en daar. Er is geen controle op veiligheid of maximum geluidsoverlast, dus er worden flinke bommen afgestoken tussen het siervuurwerk door.
Ik ben voor de druk bezweken. Tot groot plezier van zoonlief zijn we gisterenmiddag naar een kraampje gereden waar we meerdere soorten ingeslagen hebben. Ik dacht dat vuurwerk alleen in China gemaakt werd, nogal naief natuurlijk. Ze maken het hier gewoon zelf. In alle soorten en maten. Samen met de chauffeur heeft Matthijs gewikt en gewogen, maar uiteindelijk een verzameling ellende bijelkaar gevonden. Voor nog geen tien euro hadden we een tas vol knallers, dus het feest kon beginnen. Matthijs en de chauffeur hebben nu een soort band, gebaseerd op een fascinatie voor bommetjes.Lachen: Boys will be boys.....
Diwali sluit ook het jaar af, en is het begin van het nieuwe jaar dus ons werd verteld dat wij ons nieuwe huis wel op een heel gunstig moment gaan bewonen. Want jawel: de container is ingeklaard, doorzocht en op een artikel na helemaal goed bevonden, dus maandag worden onze spullen bezorgd en kunnen we eindelijk echt gaan settelen. Hoera!! Kids kijken uit naar hun eigen spulletjes, Remko kijk uit naar zijn eigen bed, en ik kijk uit naar eigenlijk al onze spullen om het huis mee in te richten. Lekker weer onze eigen dingetjes. Onze schilderijen om de nieuw geschilderde, witte muren mee te versieren.
Eigenlijk is het voor ons ook een nieuw begin, dus willen we vanzelfsprekend gehoor geven aan de tradities die bij dit feest horen. Zoals het inwijden van ons nieuw huis met licht. Lees wederom: vuurwerk. Ik heb Matthijs in de weken dat we nu hier zijn, nog niet zo blij en vrolijk gezien als vandaag. Op de oprit hebben we wat fonteinen aangestoken, kaarsjes in huis aangezet, en het huis gereinigd met wierrook. Voorspoed en geluk zal ons bijstaan in ons nieuwe huis en ons leven in India!
De avond hebben we doorgebracht bij een Indiase familie, die ons warm onthaalde en met wie we op straat nog meer vuurwerk hebben afgestoken. Heel gezellig, want het is ook bij uitstek weer een feest om met familie en vrienden te vieren, en ja, ver van huis was het toch wel fijn om hier even deel te kunnen nemen aan de feestelijkheden.
Bovendien werd ik als gast en getrouwde vrouw, door de vrouw des huizes traditioneel onthaalt: ik kreeg fruit, zoeitgheden, kledingstof en armbandjes mee als symbool voor een voorspoedig leven voor mij en mijn gezin, en het mooiste: ik kreeg mijn eerste echte rode stip tussen mijn wenkbrauwen.WOW! Dat in combinatie met mijn traditionele Indiase kleding, en het feit dat willekeurig wie mij voor Indiase houdt, maakte dat ik mij helemaal geaccepteerd voelde in deze samenleving. De noodzaak om nu toch echt Hindi te gaan leren wordt steeds groter zo! Ik was wat trots op mijn stippie, die er helaas weer afging toen ik mijn gezicht waste. Het zal vast niet meer lang duren voor ik mijn eerste saree zal dragen.......de gelegenheid waarop staat al op de agenda: een traditionele muziekavond, waar gasten in gepaste kleding moeten verschijnen.
Remko moet nog dringend shoppen!
Tot slot nog even dat ene artikeltje uit de container die het niet gehaald heeft. We waren nog zo voorzichtig geweest: we hadden netjes melding gemaakt van alle electronica met merk en serienummer erbij. we hadden geen alcoholische producten, vedovende middelen of pornografisch materiaal, dus wat kon het in hemelsnaam geweest zijn? Mijn voorraad tampons? (want heel goed ingeschat van mij: die verkopen ze hier niet!!!!)Mijn 12 potten Calve pindakaas?
Nee. Het was de wereldbollamp van Lot. He?? Ja, de wereldbollamp. Deze wereldbol was namelijk propagandamateriaal. He???? Ja, want Kashmir, de regio tussen India en Pakistan stond op deze wereldbol als onderdeel van Pakistan maar, zo werd mij even fijntjes uitgelegd: Kashmir hoort toch echt bij India hoor!!!! Uiterst gevoelig allemaal dus: wereldbol is in beslaggenomen en is hoogstwaarschijnlijk meteen vernietigd.
Stelletje naieve Nederlanders gaan naar India. Even vergeten dat we hier natuurlijk nog altijd op een tijdbom wonen......Happy Diwali everyone!
p.s.Helaas moet ik melden dat we de goudstaaf waar ik in een eerder blog over schreef niet hebben gewonnen. Maakt niet uit, volgend jaar gaan we het gewoon weer proberen.
:-))
